Hodžina sjećanja (55): Šehid Damir-Dado Porović (1969-1993) – Ustrajnost u odbrani Fojnice

Šehidski cvijet rosni

Šehid Damir-Dado Porović je rođen 12. 9. 1969. godine u Sarajevu. Roditelji mu bjehu Omer i Ramiza (Kučuk) koji su, uz njega, imali još kćerku Sanitu.

Inače, otac Omer je kao dvogodišnjak s roditeljima i bratom, pod presijom četničkog terora 1941. godine, protjeran iz rodnih Pljevalja, a potom su se nastanili u Brčkom.

Omer je u Sarajevu završio Pravni i Kriminalistički fakultet te je kao mladi pripravnik u Fojnicu došao 1965. godine. Tu je odgovornim radom napredovao do pozicije komandira Stanice milicije na kojoj je i penzioniran.

Oženio se 1968. godine, a do 1979. godine su živjeli u Gornjoj Mahali (Pavlovac) kod suprugine majke, plemenite Fatima-hanume Kučuk. Uz njenu ljubav, toplu riječ, blagost i neponovljive bosanske zijafete, rastao je i stasavao šehid Damir. Sestra Sanita ga opisuje kao nestašnog dječaka, stidljivog tinejdžera i šarmantnog mladića par excelence.

Završio je osnovnu školu u Fojnici, a Srednju grafičku u Sarajevu.

Nakon odsluženja vojnog roka u Nišu, zaposlio se u fojničkoj štampariji „Svjetlost“ gdje je radila i njegova rahmetli Majka. Bio je omiljen u društvu, volio je svoju raju i mahalu, a i oni su njemu ljubav izdašno uzvraćali.

Bio je prepoznatljiv kao ustrajan, nepokolebljiv i nesalomljiv prijatelj što je i značenje njegovog imena turskih korijena.

Šehid Damir je važio za vrlo talentiranog, kvalitetnog i uspješnog košarkaša KK Fojnica. Kemal Klisura se sjeća da je šehid Damir svojom korpulencijom, uz najboljeg prijatelja rahmetli Zaima Kučuka, bio dominantan pod koševima u sjajnoj generaciji sa šehidom Ahmedom Mehtićem te braćom Ešrefom i Amirom Kučukom. Nažalost, idilu porodičnog sklada, rada, druženja i košarkaških takmičenja prekinuli su agresori 1992. godine zločinačkim atakom na našu jedinu Domovinu.

Šehid Damir se odmah, bez ikakvih kalkulacija, uključio sa prijateljima iz mahale i basketa u TO odnosnu herojsku Armiju Republike Bosne i Hercegovine. Odlučno je i hrabro bdio nad svojom porodicom i Fojnicom.

Tako je u subotu, 9. 7. 1993. godine, herojski poginuo na Matorcu braneći i čuvajući Fojnicu u ustavno-pravnom poretku Republike Bosne i Hercegovine.

U uniformi mu je pronađena fotografija, natopljena šehidskom krvlju, sa njegovim najodanijim prijateljem rahmetli Zaimom Kučukom i Emirom Memijom.

Na zahtjev porodice šehid Damir je ukopan u Srednjem haremu među svojim najdražim iz porodice Kučuk, a nedaleko od šehida Mirsada i Mirsade Dervišahmetović.