Hodžina sjećanja (42): Šehid Almir Bjelo-Dundo (1974-1995) – Ka abdestu u šehadet

Šehidski cvijet rosni

Šehid Almir Bjelo je rođen u Fojnici 31. 1. 1974. godine. Roditelji mu bjehu Rasim i Hidajeta (Rizvić) koji su, uz Almira, imali još kćerku Amelu (Polutan) i sina Amela.

(Roditelji, šehid Almir i Amela)

Inače, njihov otac Rasim je rodom iz Budoželja, općina Vareš. Tu je kao dijete, nakon Drugog svjetskog rata, nesretnim slučajem izgubio vid. Ipak, uspješno je završio škole za slabovidne u Sarajevu, Zagrebu i Beogradu te se porodično skrasio u Fojnici gdje je kao vrsni i prepoznatljivi fizioterapeut radni vijek proveo u Reumalu. Dakle, Almir je djetinjstvo proveo u oazi porodične ljubavi, pažnje, drugarskog druženja i radosti. Obzirom da je bio bucmasta beba, majka Hidajeta mu je dala nadimak Dundo kojim su ga kasnije svi oslovljavali. Bio je omiljen u komšiluku, školi, mektebu i mladalačkim sijelima kojima je svojim šalama davao poseban štimung.

(Slika sijela, Almir prvi s desna)

Naročito je volio životinje te je kao dječak, kazuje njegova sestra Amela, pripitomio horoza koji je bio prava atrakcija jer se s njim sankao, dočekivao ga iz škole i slušao njegove “komande”. Nakon završene Srednje drvo-prerađivačke škole Almir se odmah uključio u redove TO općine Fojnica odnosno Armije Republike Bosne i Hercegovine. Insistirao je da zaduži teški mitraljez koji mu je bio najvjerniji prijatelj u odbrani porodice, svoga grada, slobode i zajedničke nam jedine Domovine.

Kao član DIČ-a 310. bbr. hrabro i neustrašivo se borio na ratištima Vareša, Fojnice, Treskavice i Igmana. Bio je ranjen na Oglavku, ali se brzo vratio među svoje saborce ne oklijevajući u nastavku borbe protiv brutalnih agresora. Almir je postao i “glava porodice” 1994. godine nakon što mu je otac Rasim nesretnim slučajem stradao kod Reumala prilikom odlaska na posao.

Iako jako mlad, postojano i odlučno je nosio na svojim plećima porodičnu odgovornost, ali i dosljednost u izvršavanju borbenih zadataka. Tako je u septembru 1995. godine na Igmanu čuvao komunikacijski koridor za opkoljeno Sarajevo. Dana 11. septembra Almir je sišao sa kolegom do rijeke Željeznice da se abdesti radi obavljanja podne-namaza. Prilazeći rijeci nagazio je na skrivenu četničku minu koja ga je odbacila na drugu i teško povrijedila. Nažalost, nakon operacije u RB “Igman” prevežen je u bolnicu u Suhodolu gdje je preselio na Bolji svijet. Dženaza šehidu Almiru je obavljena nakon dva dana u Šećerhanovoj bašći, a dženazi je prisustvovao i legendarni komandant 14. Divizije Prvog korpusa A R BiH general Zaim Imamović.