Vijesti iz Fojnice i okoline
Međutim, uz brojne fotografije, saopćenja i izjave koje posljednjih dana dolaze iz Federalnog ministarstva rada i socijalne politike, kao i iz rukovodstva Ustanove „Drin“, nameće se pitanje – gdje počinje promocija projekta, a gdje samopromocija političara?
Iz dostupne dokumentacije jasno je da projekat Urlenike nije nastao jučer. Njegova priprema traje godinama. Zemljište je kupljeno mnogo prije dolaska sadašnjeg rukovodstva, projekti su izrađivani kroz više mandata, a postupci javnih nabavki pokretani su i prije nego što su današnji politički akteri preuzeli funkcije.
Ipak, prateći posljednje objave, moglo bi se steći utisak da je čitav projekat započeo dolaskom ministra Adnana Delića i aktuelnog menadžmenta. U prvi plan stavljaju se fotografije političara, izjave funkcionera i promocija aktuelnog rukovodstva, dok se rijetko spominju ljudi koji su godinama radili na pripremi projekta, projektanti, nadzorni organi, izvođači radova, zaposlenici ustanove, kao i prethodne uprave koje su učestvovale u njegovom pokretanju.
Posebnu pažnju privlači i činjenica da se promotivne aktivnosti intenzivno prenose putem FENA-e, agencije koja bi prije svega trebala informisati javnost, a ne služiti kao platforma za politički marketing bilo koje stranke ili pojedinca. Kada se zna da i ministar Delić i aktuelni direktor ustanove dolaze iz iste političke opcije, kod dijela javnosti dodatno se stvara utisak da se uspješan projekat koristi za političko pozicioniranje.
Naravno, niko ne može osporiti da je Federalno ministarstvo rada i socijalne politike osiguralo značajna sredstva za završetak projekta i da aktuelno rukovodstvo ima pravo predstaviti rezultate svog rada. Međutim, jednako tako bilo bi korektno i prema javnosti i prema historiji projekta priznati da Urlenike nisu rezultat rada jedne godine, jednog mandata ili jedne političke stranke.
Ovakvi projekti pripadaju građanima, korisnicima ustanove i svim poreznim obveznicima koji su ih finansirali. Zato bi u fokusu trebali biti korisnici koji će konačno dobiti dostojanstvene uslove života, a ne političari koji se utrkuju ko će stati bliže makazama prilikom presijecanja vrpce.
Jer na kraju, mnogo je lakše otvoriti projekat nego ga osmisliti, pokrenuti i godinama graditi. A upravo oni koji su učestvovali u tom dugom procesu danas se najmanje spominju.
